Leven
Hier werd gelachen
om elke emotie, op elke manier
Hier werd gehuild
om elke ontroering, en gekoesterd
Hier werd omarmd
vanuit liefde gegeven en liefde verkregen
Hier werd geademd
voor het leven en om te leven
Nu moeten we jou voor altijd uit handen geven.
Als een wolk ben je uit ons leven weggedreven,
langzaam met de wind des eeuwig leven.
De herinneringen verlichten ons immens verdriet
en verzacht de pijn omdat jij ons verliet....
Een einde is pas een begin,
een begin naar eeuwig leven.
Tot ziens is dus geen vaarwel,
Maar een handdruk,een kus,
tot later, tot even....
Een liefdevolle ziel,
dat ben jij.
Een mooie ziel,
dat ben jij.
Een unieke ziel,
dat ben jij.
Zo denk ik over jou.
Nu je niet meer op aarde woont,
de grote rijkdom die je bent....
Blijft nu slechts een mooie herinnering....
Spijtig dat een mens het te laat pas beseft....
Een lach, een streel, een zoen....
De rijkdom waar het in het leven om gaat.
Genieten van het leven,
alsof er geen tegenspoed bestaat.
Zo nemen wij afscheid van dit fantastische leven.
Het ga je goed, tot later, tot even....
Loslaten
Een moment van, uit handen geven
en loslaten
Een warme herinnering
die je nooit loslaat.
Diep in mij ontdek ik nu een stilte
Ik speel nog even met die verwondering
Hoe je gepenseeld staat in mijn ziel
En proef nog één maal van de betovering
Dan adem ik langzaam mijn droom die eensklaps wegviel
En blaas die heel zachtjes in een ballon die ik laat gaan
Alles wat nu nog overblijft is een onuitwisbare herinnering
Een wereld zonder jou,
is als een wereld zonder bestaan.
Een wereld zonder leven,
Een leegte, oneindig.
De tijd heeft van je ons weggenomen
maar, je bent niet heel ver weg.
Je bent in ieder van ons,
heel dichtbij en voor altijd
Rust zacht en we hopen
jou terug te zien
en dat dit geen afscheid is
maar een "tot ziens".