Plan efficiënt uw successie door middel van een huwelijkscontract

Hoe uw successie plannen in uw huwelijkscontract?

Hieronder volgen enkele clausules waarmee gehuwden de nalatenschap voor de langstlevende uitbreiden.

• Het beding van vooruitmaking. De langstlevende mag voor de verdeling een bepaald deel van de huwelijksgemeenschap vooraf nemen. Wat nog overblijft, wordt in gelijke delen verdeeld. Dit beding kan betrekking hebben op geld, goederen in natura of ook een percentage van een categorie goederen. Het wordt in de praktijk vooral gebruikt voor goederen die voor de langstlevende een emotionele waarde hebben.

• Het verblijvingsbeding. Beter bekend als het 'langst leeft, al heeft'-beding. De langstlevende krijgt de hele huwelijksgemeenschap in volle eigendom, ook als er kinderen zijn. Daardoor kan de langstlevende daarover naar eigen goeddunken beschikken. De kinderen kunnen hier niet tegen ingaan, althans niet voor zover de overledene geen eigen goederen heeft ingebracht en er geen kinderen uit een vorige relatie zijn. Fiscaal gezien is dit echter een dure grap, omdat de fiscus twee keer langs de kassa passeert. De eerste keer betaalt de langstlevende successierechten over de helft van de gemeenschap en bij zijn overlijden moeten de kinderen nog eens successierechten betalen op datzelfde gedeelte.

• Het keuzebeding. Dit is fiscaal een interessant alternatief voor het verblijvingsbeding. In het huwelijkscontract worden een aantal opties opgesomd met betrekking tot de gemeenschap waaruit de langstlevende kan kiezen op het moment van het overlijden. Die langstlevende kan dan de optie kiezen die op dat moment het meest opportuun is in functie van de vermogenstoestand, de familiale relaties en het fiscale prijskaartje.

• Het verblijvingsbeding onder last. De langstlevende erft de huwelijksgemeenschap in volle eigendom, maar met een last gelijk aan de nettohelft van die gemeenschap. De fiscale besparing ontstaat pas als de langstlevende sterft.

© Uitvaartvlaanderen.be 2009-2011